नात्यांच कपाट...

कपाट भरलेलं होतं पूर्ण
उपयोगी, निरुपयोगी
सगळंच अस्ताव्यस्त
पसरलेलं
माझ्यासारखंच.....

शेवटी मनाचा हिय्या केला
एके दिवशी उघडलंच
प्रत्येक कप्पा
आयुष्यातल्या प्रत्येक टप्प्या
सोबत जोडलेला होता...
काही जोडलेल्या होत्या
गोड आठवणी
तर काही न आठवाव्यात अश्या,
काहींना येत होता वास
नव्याचा
तर काहींना जुन्याचा......

एका क्षणी
सगळेच असावेत असं वाटू लागलं
टाकावं की जपावं
यात द्वंद झालं
शेवटी स्वतःच, स्वतः सोबत
पुन्हा एकदा हरायचं ठरवलं......

नात्यांच कपाट
कधीतरी आवरण्यासाठी
पुन्हा एकदा बंद केलं....

-सुरेश सायकर